Confucius

چرا بعضی آدم ها ،در محلات یا روستاها ،فقط دنبال نفاق و دو بهم زنی هستن ؟هر چند به تجربه ثابت شده کسانی که چنین رفتارهایی در میان مردم دارند در همین دنیا بازتاب اعمال‌ و رفتار زشت خود دیده اند و هیچ وقت درس نمی گیرند از منظر شما ، اینان چگونه باید از آنها یاد کرد ؟ آیا قابل اصلاح هستن ؟

در ایام قدیم، در دهکده‌ای کوچک، مردمانی در کنار یکدیگر زندگی می‌کردند. برخی از آنان با قلبی پاک و نیتی نیکو در پی آسایش و سعادت همگان بودند، اما عده‌ای دیگر، در تاریکی دل خویش، دانه‌های نفاق و تفرقه می‌کاشتند. آنان که به دو بهم زنی و تفرقه انگیزی می‌پرداختند، از غفلت خویش غافل بودند و در پیگیری لذایذ آنی، به عمق نابودی روابط انسانی و ثبات اجتماعی نمی‌اندیشیدند. چنان که در دریا، موج‌های طوفانی به ساحل آرام لطمه می‌زنند، اعمال ناپاک این افراد نیز صدمات جبران‌ناپذیری به روح جمعی جامعه می‌زده است. با گذشت زمان، نیکی از میان می‌رود و بدی در کرانه‌های زندگی انسان‌ها جا می‌گیرد. اگر چه تجربه نشان داده که اینان به سختی از خطای خویش می‌آموزند، اما امید برای اصلاح آنان، همچنان در دل کسانی که دلمان برای انسانیت می‌تپد، می‌درخشد. اصلاح نیازمند دلائل و نشانه‌هایی است که در افکار ایشان چراغی بیافروزد. فهم عمیق از عواقب اعمال خویش، آنگاه در دلشان جوانه می‌زند که سازندگی را به جای ویرانی برگزینند. به یاد داشته باشیم که تغییر، نه در یک روز که در تبادل روزها و پس از پند گرفتن از خویشتن و دیگران میسر می‌شود. این گونه به نظر می‌رسد که در دل هر کینه و نفاق، جوهره‌ای از انسانیت نهفته است که تنها نیاز به پرورش دارد. اما بر ماست که به آن‌ها هدایت کنم؛ زیرا عیوب بشر بسیارند و ممکن است در سایه پرورش و گفتار نیک، همگان دوباره به سوی نیکویی گام بردارند.