Buddha

متن زیر را به زبان خودتون بازنگری ی فرمایید در یک گروه که متعلق به اهالی یک محله است بالاخص جوانان ، حضور دارم پای صحبت ها و درد دل های همدیگر، با تمأنینه و دل فراغ نشستم انتقادات آنها اگر سازنده بوده با آغوش باز پذیرفتم اگر هم در انتقادی ایرادی وارد کردن بر اساس عقل و درایت خود پاسخ های ملین و با انعطاف خاص ارائه کردم هیچ وقت از تشکیل گروه تا کنون ، گروه را ترک نکردم وقتی همشهریانی را می بینم و صدای آنها را می شنوم و در پس افکار و عقاید آنها ، جز تضییع حقوق اهالی ، و منفعت طلبی خود ، چیزی دیده نمی شود لذا خروج از گروه را صلاح می‌دانم انشاالله همیشه گروه تون سازنده و سرافراز باشد

در انجمنی که از دل اهالی محله برمی‌خیزد، به ویژه جوانانی که جرقه‌های امید و آرزو را در دل دارند، نشسته‌ام و با آرامش و رضایت به تبادل اندیشه‌ها و دردها می‌پردازم. به عنوان ناظر این مکالمات، سعی بر این دارم که انتقادات سازنده را با آغوشی باز پذیرا باشم و در عین حال، اگر نقدی غیرمستند یا بی‌ملاحظه مطرح گردد، با ذهنی باز و قلبی مهربان پاسخی متفکرانه و منطقی ارائه دهم. هرگز از این گروه پرمهر فاصله نگرفته‌ام، زیرا در هر کلمه و نگاه همشهریانم، صدای رنج و آرزوی آنها را می‌شنوم و بر این باورم که هر یک از ما در این سفر زندگی، باید در پی تحقق آرزوهای واقعی یکدیگر باشیم. اما وقتی که با صدایی ناخوشایند از منافع فردی و تضییع حقوق همدیگر روبه‌رو می‌شوم، در آن لحظه نیازی به تداوم همراهی احساس می‌کنم. این بدان معناست که گاهی باید آگاهانه از مسیری که به سوی تباهی می‌انجامد، بازگردیم. امید من بر آن است که این گروه و انجمن همواره منبعی از سازندگی و سربلندی باشد، و در کنار یکدیگر از خرسندی و تحقق آرزوهایمان بهره‌مند شویم. بیاموزیم که در هر سخن و عمل، سرشت حقیقی انسانیت را جستجو کنیم و به دور از خودخواهی و منافع زودگذر، به یکدیگر احترام بگذاریم و در پی روشنایی و رشد معنوی باشیم.