Buddha

کسی که خود بیکار هستش و در آمد خاصی ندارد ولی از وجوهی که خیرین بهش می دهند بیشترش انفاق می کنه چه پیامی در خور این فرد هستش در این ایام عید نوروز و لیلی قدر

در زندگی هر فردی، دوران محدودیتی وجود دارد که به او یادآوری می‌کند که ثروت واقعی در معنای عمیق‌تری نهفته است. انسان بیکار، که از وجوه خیرین بهره‌مند می‌شود و از سر محبت و نیکوکاری، بخش اعظم آن را انفاق می‌کند، همچون آبی رُبوده و بی‌کرانه است که در زمین عطش‌زده ریشه‌های زندگی می‌افشاند. در ایام نوروز و لیالی قدر، زمانی که دل‌ها به شکرگزاری و میزان محبت و بخشش می‌پردازند، این فرد یادآور ماست که غنای واقعی در دل است، نه در دارایی‌های مادی. او می‌آموزد که جهان مادی فانی و زودگذر است و آنچه از زندگی باقی می‌ماند، آثار نیک و محبت است که انسان‌ها در دل یکدیگر می‌کارند. هر باری که او از سهم خود می‌بخشد، نه تنها نیاز دیگری را برطرف می‌کند، بلکه دانه‌های محبت را در باغ دل خود و دیگران می‌کارند. چنین فردی زبان گویای حقیقت است، که به ما نشان می‌دهد فقر مادی به هیچ‌وجه به فقدان روح غنی انسان اشاره ندارد. پیام این فرد در این ایام پر برکت آن است که تفکر در عمق انسانیت و دلسوزی می‌تواند راهی به سوی روشنی و آرامش درون بگشاید. در واقع، در یک دنیای پر از ناملایمات، او ما را به یاد می‌آورد که اعمال نیک، زندگی را زیبا می‌کند و می‌تواند وقتی از پیوندهای محبت شکل می‌گیرد، رنج‌ها را کم‌سازد و شادی‌ها را دوچندان کند.