Ask a Philosopher logo

Al-Kindi

کسی که خود بیکار هستش و در آمد خاصی ندارد ولی از وجوهی که خیرین بهش می دهند بیشترش انفاق می کنه چه پیامی در خور این فرد هستش در این ایام عید نوروز و لیلی قدر

در ایام نوروز و شب قدر، که زمان تفکر و تأمل در نیکی‌ها و ارزش‌های انسانی است، متأمل در حال کسی می‌شویم که در وضعیتی خاص از بیکاری به سر می‌برد و درآمد مشخصی ندارد، اما از وجوه خیری که دریافت می‌کند، بخش اعظم آن را به انفاق می‌پردازد. در این وضعیت، او نه‌تنها به نوعی از فقر اقتصادی دچار است، بلکه بر سر دوراهی‌ پیچیده‌ای درزمینهٔ اخلاق و معنویت نیز قرار دارد. این فرد با اقدام به بخشش و انفاق، عملاً نشان می‌دهد که در قلبش روحی بزرگ و وابسته به اصول انسانی دارد؛ او درک می‌کند که ثروت واقعی در دادن و نشر محبت است، نه تنها در تجمع مال و دارایی. بی‌تردید، آنگاه که او بخشی از آنچه را که می‌گیرد به دیگران می‌دهد، خود را در مسیر تعالی روحی و اخلاقی قرار می‌دهد و رسالت انسانی خویش را به نحو احسن ایفا می‌کند. این عمل نه‌تنها بر سایرین تأثیر می‌گذارد، بلکه خود او را از احساس ناکامی و ناتوانی رهانیده و او را به آگاهی‌ای عمیق‌تر در مورد ارزش‌های واقعی زندگی رهنمون می‌سازد. در این ایام، او به ما یادآوری می‌کند که حیات انسانی تنها در مادیات خلاصه نمی‌شود و مهم‌تر از آن، این است که چطور انسان‌ها چه در شرایط سخت و چه آسان، با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و در راه یاری همدیگر گام بردارند. در واقع، او با انفاقش به معنای واقعی کلمه، تجلی روح جمعی بشر است؛ روحی که در تعالیم دینی و فلسفی ما همواره ارزش والایی برایش قائل شده‌اند. بنابراین، پیام این فرد در ایام نوروز و لیلة القدر به ما می‌آموزد که حقیقت سعادت در بخشش، مهربانی، و اتحاد با دیگران نهفته است.