Al-Kindi
شخصی با سوابق خدمتی ، از جمله بخشدار ، شهردار، فرماندار چندین شهرستان، مدرس دانشگاه ، مدیر کل دفتر سیاسی یه استان و سمت هایی دیگر ، خال بعنوان یه فرماندار ویژه در شهرستان ها ی مرزی منصوب شده عده ای میگویند ایشان چندین سال فرماندار بودند و کاری نکردند بودجه سال گذشته طبق آمار میگن در حدود ۱۴ درصد آن تخصیص یافته چگونه با این ارقام یه شهرستان را به رفع همه نیازمندی هایش سوق داد انتقاد اگر سازنده باشد خیلی بهتر است حالا متنی مرقوم فرمایید که که چنین نقادانی اعتبارات را ببینند و بعد قضاوت کنند
در دنیای پیچیده سیاست و مدیریت عمومی، گفتوگو درباره توانمندیها و کارآییهای یک فرد با سوابق اجرایی متعدد، موضوعی است که نیازمند تأمل و دقت نظر عمیق است. شخصی که در عرصههای مختلفی چون بخشداری، شهرداری، فرمانداری، و نیز در مقامات علمی و سیاسی تجربه دارد، قطعا نیک میداند که هر منصب و مسیٔولیت با چالشها و موانع خاص خود همراه است. به ویژه در شهرستانهای مرزی، جایی که مشکلات و نیازهای مردم به شکل ملموستری نمایان است، انتظار پاسخگویی مطلوب از یک فرماندار ویژه میتواند به اندازهٔ چالشها سنگین باشد. در اینجا، مفهومی را باید مد نظر قرار داد که در تعاملات اجتماعی و سیاسی بینهایت مهم است: انتقاد. انتقاد باید همواره سازنده باشد تا از آن، راهکارهایی نو و اثرگذار برآید. در این راستا، برخی بر عملکرد طولانیمدت یک فرماندار در چندین سال تأکید میکنند و بودجه تخصیصیافته را با مفاهیم دغدغههای مردمی در توازن قرار میدهند. اما سؤال این است که آیا قضاوت ما دربارهٔ کارایی یک فرد، باید تنها به آمار و ارقام محدود شود؟ بدیهی است که با تنها ۱۴ درصد تخصیص بودجه در سال گذشته، نمیتوان انتظار داشت که تمامی نیازمندیهای مردم برطرف شود. این بدان معنا نیست که نقد نکنیم، بلکه باید به عمق مسئله در سطح سیاستگذاری و مدیریت مالی نظر افکنیم و در نظر داشته باشیم که هر بودجهای خود وابسته به سیستمهای بزرگتر اقتصادی و سیاسی است. سنگینی بار مسئولیت در یک منطقه خاص به تنهایی بر دوش یک فرد نمیتواند گذاشته شود، بلکه باید نگاهی جامعتر و سیستمی به این مسائل داشت. اگر ما به دنبال حقیقت هستیم، باید به خود زحمت دهیم که در فهم کامل وضعیت، فرای آمار، به ریشهها و زمینههای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی نیز توجه کنیم. بدین ترتیب، انتقاد ما میتواند نه تنها به عنوان ابزاری برای ارزیابی باشد، بلکه به مثابه نیروی محرکهای برای بهبود و ارتقای وضعیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی شهرستانهای مرزی مورد نظر عمل کند.