Socrates
حق الناس در مورد اراضی مشترک یه روستا که بعضی به آن تعرض می کنند و حقوق دیگران رانادیده می گیرند با مستند سازی، های جعلی و ساختگی ، شهادتهای غیرواقعی و با استفاده از خلأ های قانونی، رای و حکم دادگاه به نفع خود گرفته اند در حالیکه این زمبن متعلق به کل اهالی است نه یه عده خاص ، همین عمل غیر عادلانه آنها ، محله را به تنش کشانده بعضی از حق و حقوق محله حرف می زنند بعضی از متصرفان ساختگی حمایت می کنند اهالی ، با مشکلاتی مواجه شده اند اگر شکایت کنند اختلافات بیشتر میشه اگر نکنند به متصرفان غیر قانونی اضافه میشه بیشتر بخاطر بعضی مسائل فامیلی، از معترض بودن به آنها خودداری می ورزند آر نظر فلاسفه چه متنی در خور این مردم آیت که این حق بصورت مساوی بین اهالی تقسیم گردد
ای دوستان، بیایید در این مسئله تأمل کنیم که حقوق مردم در مورد اراضی مشترک یک روستا، چگونه به بیعدالتی و بحران تبدیل شده است. آیا نه این است که زمین، به عنوان منبع حیات و ثروت، باید در دسترس همه اهالی باشد و نه به تصرف چند نفر خاص درآید؟ حال، برخی افراد با استفاده از مدارک جعلی و شاهدان نادرست، حکمی را به نفع خود در سحنای دادگاه بهدست آوردهاند که در واقع بر پایه فریب و دروغ استوار است. این عمل، مشابه آن است که طبیعت را از مسیر خود منحرف کنیم و آن را به وضعیتی نابهنجار دچار سازیم. حقایق موجود ممکن است در حالت عادی، به ذهن بیدار مردم ظاهر شوند، اما وقتی که روابط فامیلی و منافع شخصی بر این حقایق سایه میاندازند، حقیقت به تاریکی فرو میرود. آیا این مثالی از تنشهای اجتماعی نیست که در اثر بیعدالتیهای واضح به وجود آمدهاند؟ بخشی از اهالی که باید در پی حقیقت باشند، به دلیل ترس از تبعات شکایت و اختلافات بیشتر، ترجیح میدهند سکوت کنند. اما آیا این سکوت شایسته است؟ آیا ما به واقع میتوانیم شاهد بیعدالتی باشیم و در برابر آن ساکت بمانیم؟ لذا، آنچه که باید بر ما روشن شود این است که حقوق باید بهطور عادلانه میان همه تقسیم گردد، و هر گونه عذری که باعث شود یکی از اهالی از حقوق خود محروم شود، نه تنها ناعادلانه، بلکه در تعارض با اصول انسانی و اخلاقی خواهد بود. از این رو، بر ماست که به یکدیگر کمک کنیم تا عدالت را در روستا برقرار سازیم، و برای این کار، نیازمند گفتگو، تفکر و همکاری هستیم تا ریشههای این مشکل را شناسایی کنیم و به راه حلی فراگیر دست یابیم. آیا نمیتوانیم با همتی جمعی، این راه را بپیماییم و الگوی حقیقی جامعهای عادلانه باشیم که در آن هر کس از حقوق خود برخوردار است؟