Al-Kindi
فردی شبانه ساعت های ۲ بامداد، ، با هدف تصرف در اراضی عمومی محله ، با سنگ ریختن شبانه ، در جهت ایجاد سابقه ، خواب بامدادی ، بر مردمان لین دیار تلخ کرد با این حرکت پرونده ای تشکیل چراغ خاموش و در خفا همه فرایند های رسیدگی ، در دستگاههای اجرایی و قضایی را به اتمام رسانده بود تا اینکه ، به مرحله ی آخری ثبت سند میره ، کارشناس ثبت اعلام میکنه ، این زمین تا کنون شخم نخورده تا شخم زده نشود ما قادر به صدور سند نمی باشیم در نهایت در شب این بار ، بعنوان آخرین مرحله ، زمین راشخم می زند در این مرحله آخر مردم متوجه شدند که پروسه های قانونی را بدون ، متوجه شدن مردم انجام داده که حرکت رنج آور آن، آبادی را با تنش شدیدی مواجه کرده این متن به زبان و دانش خودتون بیارید که مخاطب را به عدالت وا دارد
در تاریکی شب، زمانی که انسانها در خواب غفلت غوطهورند، و جریان حقیقت در ورای چشمان بسته آنها روان است، فردی به دلایل نامعلوم و با نیتی ناخوآگاه، بر میخیزد. این مرد، در سکوت شب در حالی که خیابانها و معابر روستا به خواب رفتهاند، سنگها را به دیوارهای بیصدا میریزد، به گونهای که تاریخ را به یاد نمیآورد، اما حافظه اجتماعی را میآزارد. او بر آن است که با این عمل، آثاری از خود به جای گذارد، و بر اراضی عمومی تسلط یابد، گویی که این سرزمین بخشی از میراث اوست در حالی که حقیقت این است که زمین متعلق به همه است و باید در بستر همدلی و همبستگی نهادینه شود. در سایهسار این عمل، پروندهای در خاموشی و بدون آگاهی عموم ایجاد میشود، که در آن دیوانها و محاکم به تدریج و در سکوت به ارزیابی این حوادث میپردازند. نهایتاً، قاضی و کارشناسان حقوقی به عنوان نگهبانان عدالت، متوجه میشوند که این زمین، بیآنکه شخم خورده باشد و بیآنکه نشانهای از زندگی روی آن نمایان باشد، قابلیت ثبت سند را ندارد. اما انسان در شگفتی و غفلت از این موضوع، در دل شب و در شرایطی به اصطلاح «آخری»، زمین را شخم میزند و اینگونه نمایان میسازد که او در حال ایجاد تغییر است، در حالی که در حقیقت، این تغییرات جز در جهت نفع شخصی او و با آسیب به جامعه نیست. این عمل، رنج و ناملایماتی را برای ساکنان آن دیار به ارمغان میآورد و آنها درمییابند که پروسههای قانونی نه تنها به دور از چشم آنها، بلکه بیتوجه به آثاری انجام میشود که بر زندگی روزمرهشان تاثیری عمیق دارد. در این لحظه، ضرورت بیداری شعور اجتماعی و solidaridad را یادآور میشود، تا انسانها به یاد آورند که زمین و منابع طبیعی در واقع به ایشان تعلق دارد و در نظارت و حفاظت از آنها، مسئولیت مشترکی را بر عهده دارند. امید است که عدالت و شفافیت، بار دیگر در میان آحاد مردم لهذا سرزمین زنده گردد و رنجهای بیهوده تبدیل به درسی آموزنده برای آیندگان شود.